APELDOORN-In uitvaartkistenfabriek DZU Uitvaartkisten te Apeldoorn wordt van ditzelfde materiaal genaamd "No-Waste" uitvaartkisten gemaakt.

Meubelmaker Rik Ruigrok (46) van de firma Herso heeft heel lang op dit even vreemde als technisch onmogelijk lijkende idee lopen broeden. Na jaren van experimenteren overwon hij uiteindelijk de niet geringe technische problemen die aan het werken met deze ongebruikelijke grondstof ten grondslag liggen. Onlangs presenteerde Ruigrok met gepaste trots z'n spectaculair ogende eerstelingen die hij bij de doop de toepasselijk materiaalnaam No Waste mee gaf.

Ruigrok: "Omdat er geen verspilling van hout meer is , bedachten we een mooie naam voor dit nieuwe materiaal: No Waste. Wij hebben met No Waste het bewijs geleverd dat het mogelijk is de vicieuze cirkel van verkwisting, uitputting van natuurlijke voorraden en vervuiling te doorbreken. De snelheid waarmee bomen in oerbossen gekapt worden in combinatie met een heel beperkte herbeplanting en veranderende natuur dwingen producenten te investeren in de ontwikkeling van producten gemaakt van zogenaamd afval. Het kan! Je kunt dingen zo maken dat ze na hun bruikbare leven weer kunnen dienen voor andere, nieuwe producten.

Daarop is ook het hele principe van cradle to cradle gebaseerd van de bedenkers van dit alles, de ontwerper William McDonough en de chemicus Michael Braungart , hun credo is afval is voedsel ! Ze gaan uit van de volgende principes :

-Ontwerp alle producten zodanig dat ze volledig kunnen worden hergebruikt uitgaande van het principe: Afval is voedsel.
- Een product moet volledig afbreekbaar zijn in de biosfeer en daar als voedsel dienen voor natuurlijke organismen.
- Alle niet afbreekbare stoffen moeten beschouwd worden als een hoogwaardige grondstof voor nieuwe producten in de technosfeer. - Zorg ervoor dat er tijdens de fabricage van een product op geen enkele wijze schadelijke afvalstoffen ontstaan.

Iedereen die iets van het meubelmakersvak kent weet dat eiken met eiken is te verlijmen en dat teak met teak evenmin een probleem is. Maar teak met eiken is al moeilijker , en wie het in zijn hoofd haalt om mahonie, eiken, bamboe, berken, merbau, essen, vuren en maranti tot een geheel te smeden komt van een koude kermis thuis.

Ruigrok: "Door mijn eigenwijsheid én stug volhouden zijn we er in geslaagd om met behulp van de lijmfabriek -waar ze grijze haren van ons moeten hebben gekregen- een nieuwe lijmsoort te ontwikkelen. Een biologisch afbreekbare lijm waarmee het mogelijk werd om elke houtsoort met elke anders soort te verlijmen. Die ontdekking werd de basis waarop wij verder konden met onze ideeën. 

Zonder concessies te doen aan schoonheid en kwaliteit maken Herso en DZU Uitvaartkisten inmiddels, tafels en uitvaartkisten uit het No-Waste-materiaal. Daarvoor moest wel het productieproces totaal op zijn kop. Veel van het geautomatiseerde werk maakte noodgedwongen plaats voor het aloude handwerk. In dit nieuwe, creatieve proces wordt gebruik gemaakt van overschotten uit eigen bedrijf maar ook van afgedankt meubilair van winkels, resten van kringloopbedrijven, afval van kozijnenfabrieken , en zelfs een dorpsgenoot die met een oude huisdeur in de maag zit , is van harte welkom.

Door het enthousiasme van Ruigrok is ook directeur Marceau Mureau van DZU Uitvaartkisten enthousiast geworden over het No-Waste. Mureau is al een tijd geleden gefascineerd geraakt door de cradle-2-cradle fylosofie van Braungart en McDonough. Mureau: "de kistenindustrie is in absolute zin geen enorme vervuiler , maaar als je in ogenschouw neemt dat de levensduur van het produkt "uitvaartkist" doorsnee genomen slechts een paar dagen is en je extrapoleert de vervuilingsgraad naar de gebruiksduur van het produkt, dan kom je tot de conclusie dat de kistenindustrie naar verhouding toch behoorlijk vervuild. Het No-Waste-project bewijst dat je door goed na te denken over hergebruik van grondstoffen een stap kunt maken in de goede richting. Pure 100% cradle-2-cradle is nog lang niet bereikt, maar dit is wel de richting waar we als industrie en maatschappij op moeten.